Podajmy sobie ręce
(sł. D. Gellner, muz. k. Kwiatkowska)
Chociaż świat dokoła dziwny jest i wielki,
a my tacy mali, mali jak kropelki.
Podajmy sobie ręce w zabawie i w
piosence,
w ogródku przed domem, na łące znajomej.
Podajmy sobie ręce przez burzę i przez
tęczę,
pod gwiazdą daleką, nad rzeczką i
rzeką.
Kiedy nagle z bajki zniknie dobra wróżka,
kiedy szary smutek wpadnie do
fartuszka.
Podajmy sobie ręce....
Choć nas czasem dzielą nieprzebyte góry,
nieskończone drogi, zachmurzone chmury.
Podajmy sobie ręce...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz